ประวัติตระกูลเค้าสิม

ประวัติตระกูลเค้าสิม

บ้านแวงใหญ่เป็นที่ตั้งหลักแหล่งทำมาหากินของคนมาจากถิ่นอื่น ๆ ไม่ว่าปรากฎแน่ชัด เพราะไมมีหลักฐานทางเอกสารและทางบุคคลที่แน่นอน คาดกันว่าตั้งมาแล้วไม่น้อยกว่า ๕๐๐ ปี

ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๔๕๖ ได้้มีพระราชบัญญัติขนานนามสกุลขึ้นใช้ ก่อนนี้คนเราได้เรียกชื่อตามลักษณะผิวพรรณ ของร่างกาย เติมท้ายชื่อ เช่น คนชื่อแดง ร่างกายสูงจะเรียกว่าแดงสูง ที่แขนด้วนจะเรียกว่านายแดงแขนด้วน

ครั้นเมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๔๕๘ – ๒๔๕๘ ในหมู่บ้านแวงใหญ่มีการริเริ่มก่อสร้างพระอุโบสถขึ้น เมื่อก่อนจากการก่อสร้างในครั้งได้ เคยมีการสร้างมาแล้ว แต่ตั้งอยู่ในสถานที่ไม่เหมาะสม เพราะเป็นที่ลุ่มมีน้ำขัง ซึ่งเรียกวาหนองโบสถ์ หรือหนองสิมจนทุกวันนี้ และวัตถุที่ใช้ก่อนสร้างสลักหักพัง จึงได้มีการริเริ่มสร้างใหม่ ซึ่งสวัยนั้นนิยมเรียกพระอุโบสถว่า “สิม” การก่อสร้างในครั้งนั้นได้ใช้อุปกรณ์ หรือวัสดุที่ก่อสร้างอย่างง่าย ๆ หาได้ในท้องถิ่นไม่ยาก คือ เปลือกไม้ยากบง ผสมกับดินทราย ใช้แทนคอนกรีตสมัยนี้ และฝีมือที่ก่อสร้างรู้สึกว่าแน่หนา มั่นคงตราบเท่าทุกวันนี้

บังเอิญในปีนั้น เจ้าหน้าที่จดทะเบียนตั้งนามสกุลเคลื่อนที่ ได้เดิมทางมาถึงเพื่อทำการจดทะเบียนนามสกุล โดยมีพระธนู นายอำเภอชนบทเป็นประธาน ได้เห็นกรรมวิธีก่อสร้างมีความสนในจึงเรียกผู้เป็นหน้าหน้าในการก่อสร้างเข้ามาพบสอบถามกรรมวิธี แล้วมีความพอในในหลักความรู้เป็นที่ประทับใจ จึงตั้งนามสกุลให้ว่า “เค้าสิม

ที่มาจากหนังสือ “อนุสรณ์ งานกฐินรวมญาติ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๒๔
ผู้จัดทำ “ทอง เค้าสิม และคณะผู้จัดทำ

โดยได้ไฟล์รูปมาจาก Facebook พี่ Sulak Khaosim

ซึ่งคำว่า “เค้า” มาจากคำว่า ก่อ, ริเริ่ม
คำว่า “สิม” หมายถึง อุโบสถ

ดังนั้น นามสกุล “เค้าสิม” จึงมีการใช้เป็นศิริมงคลแก่วงศ์ตะกูลมาแต่กาลครั้งนั้นตราบเท่าทุกวันนี้